Bugün 1 Ağustos 2007. Yani 10 gün sonra nasipse yola çıkacağız. İlginçtir ki Palu’nun Bingöl’e yakın, ücra, küçük, sosyal aktivitenin olmadığı, köşe bucak ve hatta...
dayandım halen söylemedim… taşındık. Yerleştik. İşinin ilk gününü sonlandırmak üzere şu saatlerde. Bu da tamam. Şimdi artık söylemeye karar verdim ve gününü de belirledim…...
Olmayacak… Hayallerim planlarım suya düşüyor… mide bulantılarım buna sebep…L(( babamızı düşünerek söylemek istemiyorduk. Mide bulantılarım bu işi ortaya çıkaracak bu kesin. Çünkü babamız çok zeki ve bu bulantıların sebebini kesin...
dün bilkan yine sinirlendi gazı gelince. sinirlenince tırnağı ile burnunu yırtıyordu hep. uzun zamandır bıraktı diye sıcakta eldivenle durmasın diye son haftalarda eldiveni kullanmıyordum. ...
hastaneden döndüğümüzden bu yana her gün farklı bir heyecan ve hergün farklı bir sorun ile gün geçirmekteyiz... çok farklı bir duygu anne baba olmak bu...
Yalnızlık bir hastalık değildir.. bir gerçektir.. çırıl çıplak bir gerçek.. çünkü insan yalnızdır.. her zaman ve her yerde.. kalabalık bir partinin bitiminde.. çılğın bir eğlencede...
bis deeeeeldiiiikkkkk az önce doktorumuzla idik... sevinçliyiz mutluyuz çünkü dr bey hep güzel şeyler söyledi. 1.bu hafta baş gelişe geçecek, dönmeye başlamış 2.amniyotik sıvı çok iyi durumda...
Mart ayı da girmiş bulunuyor. 24. hafta da bulunuyoruz ve normal bir günde (sancısız ve aşağıda olmadığı normal yürüyebildiğim birgün de) sabah 9 ve akşam...
çok güzel, harika:)) içimde sürekli dönerek iterek artık sıkıldığını belli eden bir canlı var. bebeğim 10 haftamız kaldı dayan lütfen! biliyorum sıkıldın ama gelişimin için...