8/12/2005
Yine Elazığ'da idim ve dr 13. haftamızda olduğumuzu söyledi. 2 li test için yine Fırat Tıp Fak ne sevk etti ama bu kez hemen test için kan vermem gerekiyordu. O gün kan verme zamanı dolduğu için ertesi gün tekrar gelmem gerekiyordu ancak yolculuk riski olduğunu söylediği için o gece orada kalmak zorunda kaldım. Eşim aniden denetleme çıktığını gelemeyeceğini söyledi ve o gece orada kaldım. Sabah kanı verdim ve ilginç bir cevapla karşılaştım. Sonuçlar aynı gün çıkacaktı. Bende beklemeye karar verdim. Sonuçları aldığımda ise uçtum. Çünkü bunlarda güzel çıktı... Yuppii:)) 13 hafta 3 günlük olduğunu, 76 mm boyu ve 2,2 mm ense suyu kalınlığı olduğunu öğrendim. Oo sevinçle hemen Palu'ya döndüm. heyecanla baba adayına ilk resmini gösterdim ve hemen albümde yerini aldı... Oy oy oy yerim onu ben. Babasıda artık onu iyice sevmeye başladı... Dün gecede "çocuğumuz seni çok güzelleştirdi" dedi. Ama o cümleden 2 saat kadar önce "Dön bakayım" (filan diyerek beni süzdü) sonra kaldırıp "Oğlan olacak " dedi. Zaten hep oğlum diye sevdi bebişi... Bende her seferinde "Allah bilir, hayırlısı olsun" dedim. Ama dün gece uykumu kaçırdı. Neden bilmiyorum ama sanırım Ayşe annenin söyledikleri etkiledi... Bundan sonra hep kızım olacakmış, kızları sevmezmiş filan.. Ama biliyorum ki Allah'ın şine karışmak yanlış. Hayırlısı ne ise o olur. Hem cinsiyeti ne olursa olsun o bizim bebişimiz ve Allah'ın bir kulu... Sağlıklı, uzuvları yerinde ve vatana millete faydalı bir insan olsun yeter. Ben bir tane onun için sadece onun için, hiç kendime dikkat etmediğim kadar dikkat eder oldum... Kola içmeyen, hiç sevmediği sütü onun için zevkle içebilen, sigara dumanından aşşırı etkilenen, sevmediği şeyleri yiyebilen, aniden gördüğüm reklamlardaki herşeyi çok fazla canı çeken, resimde gördüğüm gülü bile koklayabilen bir kişi olup çıktım. Meyveyi bolca yemek zevk ama suyu artıramıyorum... Zorla da olsa onu da başaracağım...
Eşim Berk yada Berke dedi, Ben ikiside güzel, Kübilay da listede olsun dedim. Kız ismi olarak da önce Nilsu dedim sonra annem Naz dedi. Gerçekten çok sevdim bu ismi. Naz... Harika... O da Berk ismini beğendi. Ne uyumlu kocaman bir aileyiz biz yaa... Bu çok güzel... İsim zamana bağlı olarak değişse bile, bebişim sen sağlıklı ol, faydalı bir insan ol yeter... Halen inanmıyorum... 3,5 aylık oldun. Birtanem, sırdaşım, arkadaşım, bebişiiim... Her ultrason koltuğuna yattığımda onu fazla görememek, doktora her istediğimi soramamak beni bazen üzüyor.. Kollarını, bacaklarını, ellerini, minicik kalbini, yüzünü, burnunu, gözlerini her şeyiyle görebilmek istiyor insan... Miniciğimizin nasıl yattığını, rahat olup olmadığını, birçok şeyi merak ediyor insan... Onun içimde olduğunu bilmek çok şaşırtıcı ve güzel bir duygu.. Kelimeler anlamını yitiriyor... Umarım isteyen herkes bu heyecanı yaşayabilir... Bunlar bir hazineye değişilmeyecek duygular.. Çok mutluyum ve hamilelik mutluluk sarhoşluğu gibi geliyor.. Her yönden:
Bu güzel hislerin yanında birde el üstünde olmak... Yani insanların hüzünden uzak durmam için çalışması, eşimin iltifatları, yapmadığım görevlerimin mesela bıraktığım ev işlerinin görmezden gelinmesi, ve daha sıralayamadıklarım.. Her günü heyecan dolu bir serüven... birde kıpırtısını hissettiğimi düşünemiyorum:))
Yorum yaz!
:: Arkadaşına Gönder!