11/11/2005
Duyan herkes çok sevinçli ve mutlu... Tabii dikkat et tarzındaki uyarılar da yoğun. Bu gayet doğal ve insanların tecrübelerini dikkate almak gerekli... Çünkü her insanın bir hikayesi vardır;) Kardeşim: sevinç içersinde "Dayı olacağım yaaa" dedi. :)) Bu arada dr un hesabına göre 10. haftanın ilk günündeyiz... Bu demektir ki önümüzde 30 hafta daha var... Her yediğim için "acaba bu bebiş için zararlı mıdır?" düşüncesi ile herşey yolunda gidiyor gibi... Yanlış olduunu düşündüğüm yegane olay çiğ köfte yemem oldu. Dayanamadım ve 3 adet yedim. Ama umarım bir sorun teşkil etmez... Annem her zaman ki psikolog edası ile "aklına olumsuz şey getirmezsen, birşey olmaz" dedi. Bu düşünce biraz rahatlattı en azından. O, bilerek yada bilmeyerek yaptıkları ve söyledikleri ile 'herzaman yol göstermeyi nasıl beceriyor?' hiç anlamıyorum... Eşim ise her zaman ki tepki farklılığı ile komedyen edasında yaklaşıyor olaya... Dün gece tam uyumak üzereydim ki; birden bebişle konuşmaya başladı. Ne mi konuştu? Tabii ki beni şikayet... Mesela sesimizi ayırt etmeye başlayınca; "babam çok sessiz ama annem geveze" diyecekmiş. Çünkü Eşim genelde dışarıda olduğu için tek duyduğu ses annesinin ki olacakmış ve annesi sürekli onun kafasını şişirecekmiş filan:))
Hamile olduğumu tam hissetmeye başlamadığım dönemde, annem telefon etti ve " rüyamda seni gördüm, hamilesin sen" dedi hayır dedysemde ikna olmamıştı. Meğer içine doğmuş:)Annelik başka birşey , ne içgüdü ama değil mi?:)
Büyükbabamda "küçük çocuk olsa da sevsek" demiş:) Onun ki nasıl tarif edilir bilemiyorum...:))
Aşerme dedikleri şeyi algılamaya başlıyorum. Dondurma ve kuru incir dışında cips ve kuruyemiş istedim. Ama farkındaysanız hepsi de bulunabilecek şeyler.. Ne mutlu bana... Ama nasıl bir şey bu halen anlamıyorum. birşeyi canınız istediğinde o yanınıza gelene dek heyecanla bekliyorsunuz, ardından o şey yanınıza geldiğinde onu elinize alıp ilk lokmayı ağzınıza atana kadar geçen süre öyle uzun geliyor ki anlatamam. İlk lokmayı yerken ise; zevkten ölecek gibi oluyorsunuz... inanılmaz bir duygu...
E tabi bulantılar da diğer yön... Sürekli ve kesintisiz... Bazen öyle garip oluyor ki, gece uykuyu bölüyor ve birşeyler yiyerek bastırmazsanız, mide yerinden çıkacakmış gibi oluyor.. 4 gibi kalkıp bir kaç kuru incir yiyorum yatıyorum ki 6 gibi yine... Sabahları bulantı şiddeti artıyor. Yattığım yerden kalkarken işkence çekiyorum. Karbonhidrat ve nişasta almadan koku bile alamıyor gibiyim. Aksilik bu besinlerin kaynağı olan ekmek kokusunu heryerde hissedip bulantım ile başbaşa kalıp burnumu tıkıyorum. Eşim ise beni neşelendirerek rahatsızlığımı hissetmemi önlemeye çalışıyor. Sağolsun ama ona rahatlamış gibi gözükmeye çalışmak daha da zor oluyor:(
Yorum yaz!
:: Arkadaşına Gönder!